คืนนี้เดินจงกรม และนั่งสมาธิ 30 นาที ก่อนทำสวดมนต์สั้น
เดินจงกรมจิตเพ่งที่ลม เพ่งที่อก เพ่งที่จิต เพ่งบ้างปล่อยบ้าง แต่รู้สึกปวดข้อเท้า เลยมานั่งสมาธิ
จิตก็ยังเพ่ง และหลงคิด หลงวิจารณ์บ้าง มีง่วงด้วย แต่ก็ตื่นมานั่งจนครบ วันนี้ได้รู้ว่าจิตมันไม่ชอบอารมณ์ที่คุยกันกับเพื่อน แต่ก็ระลึกได้ว่าคนเราไม่เหมือนกัน จิตใจคนเราซับซ้อน มีกิเลส สนองกิเลส เหมือนเขาเหมือนเรา เลยเลิกวิเคราะห์ปัญหา ส่วนต้องไปอบรมตรงกับวันที่ไปเที่ยว ก็ย้ำคิดว่าเขาว่าเรา พลอยไม่ชอบ ว่าเราคือตัวปัญหา อาจจะไปคุยและขออภัย แต่ใจลึกๆ ก็ว่าเราไม่ผิด ไม่ยอมรับ คิดว่าเราไม่ทราบทุกเรื่อง เราไม่ได้เลือกสักอย่าง ยังมีใจหมองๆ เวลาระลึกถึง
นั่งสมาธิระลึกได้ว่าเราจะพยายามแค่วันนี้ พรุ่งนี้ และมะรืน ในความเพียรของเรา เราเห็นว่าคำสอนของหลวงพ่อปราโมทมีประโยชน์ เราจะลองทำตาม
เราดูซีรี่เกาหลีหลายเรื่อง เหมือนเราหลีกหนีความจริงของชีวิตเราเอง จริงๆ นะมันเป็นแบบนั้นแหละ
เรามีความทรงจำในรายละเอียดของหนังแทบไม่ได้ รวมทั้งบางเรื่องในชีวิตด้วย ดังนั้นเราว่าเราควรหาสิ่งมีค่าจริงๆในชีวิตเพื่อยึดเหนี่ยวทางใจจริงๆ นั่นคือธรรมะ
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น